• nu ben ik medea frascati

Nu ben ik Medea

vr 27 & za 28 november

Nu ben ik Medea

Khadija El Kharraz Alami / Productiehuis Theater Rotterdam

theater

Over

 
 
Is woede ontzettend en ongeneeslijk wanneer geliefden met elkaar in botsing komen?

In deze performance vervlecht Khadija El Kharraz Alami de verschillende perspectieven in Euripides’ Medea met haar eigen verhaal over opgroeien tussen twee werelden, de verschillen in kaders en de botsing van krachten in jezelf.

Opgroeien met twee werelden, en daardoor vele perspectieven, is een ware rijkdom. In Nu ben ik Medea zie je hoe het personage geniet van zowel de wereld buiten als binnen haar opvoeding. De vele tradities, de verschillen in cultuur, het spreken van meerdere talen, het geloven of niet geloven, de muziek, het eten, de vrijheid; alles is van grote invloed op haar zijn.

Totdat deze rijkdommen gaan botsen. Khadija gaat er tussen staan en poogt met al haar kracht vast te houden aan beide werelden en alle perspectieven. Ze groeit verder op. Niet langer met, maar tussen die twee werelden in. De vreemdeling, de ander, het eenzame soort is getogen.

'El Kharraz Alami gebruikt Medea als een gesprekspartner voor zichzelf. Medea is hier geen ontspoorde demon zoals bij Seneca, maar een daimôn zoals bij Socrates: een imaginair iemand bij wie men te rade gaat. De woede van Medea als motor blijft bewaard, maar hier geen afrekening met een mannenwereld, wél met onze tijd en wat die tijd met ons doet. De vrouw die hier spreekt, is iemand die altijd al buiten is geweest en dus niet meer naar buiten hoeft te komen. Haar verhaal zit vol zelfkritiek, iets wat bij de klassieke Medea ontbreekt en waardoor het nieuwe verhaal uitstijgt boven een louter feministische aanklacht.'- Lees het hele artikel van Maarten de Pourcq in Groene Amsterdammer (2019).

'Als de stilte van het begin door het prachtige slot wordt geëvenaard, en je als toeschouwer even de ruimte krijgt om het emotionele geweld van de voorbije 75 minuten te verwerken, is de intimiteit van dat moment bijna ondraaglijk mooi.' ★★★★ Theaterkrant
'het krachtige manifest van een vrouw die haar plaats in de wereld claimt [...] een overrompelende podiumpersoonlijkheid' ★★★ de Volkskrant

concept en spel Khadija El Kharraz Alami artistieke begeleiding Luk Perceval, Jip Vuik, Robbert van Heuven lichtontwerp Axel Dikker kostuumontwerp Erik Bosman decorontwerp John Thijssen productie Productiehuis Theater Rotterdam coproductie Noord Nederlands Toneel

 

Makers

Khadija El Kharraz Alami werkt vanuit een persoonlijke bron: geïnspireerd door gebeurtenissen, relaties en personen uit haar eigen leven. Ze toont in haar werk de mens die op zoek is naar identiteit, en die daar falend in slaagt. Ze onderzoekt hoe de mens het onbekende aangaat op zoek naar zichzelf, liefde en eenzaamheid. Haar werkproces start bij een fascinatie die gedurende het repeteren altijd wordt bevraagd; de uitkomst daarvan transformeert van dag tot dag. Vertrekkend vanuit een liefde voor geschreven taal gecombineerd met fysiek spel, poogt ze een dialoog te ontwikkelen tussen ons denken en ons doen. Naast het schrijven en maken van eigen materiaal, grijpt ze vaak naar het repertoire dat een belangrijk onderdeel uitmaakt van haar ontwikkeling als maker. De Griekse tragedies zijn daarin een belangrijke bron.

Khadija is in 2014 afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Ze maakte 2 voorstellingen onder de naam le Mouton Noir: De Bacchanten en Échte Mannen. Nu gaat ze verder onder haar eigen naam.

De pers over De Bacchanten:
Khadija El Kharraz Alami maakt van Dionysos een spannende, hedendaagse wrede Messias, die mede door een persoonlijke monoloog over een gemiste moeder echt een gezicht krijgt.

De pers over Échte Mannen:
El Kharraz Alami kiest voor gewapende weerbaarheid. Met Merel Severs bekwaamt ze zich in martial arts en spreekt ze een bezwerende tekst uit waarmee ze haar onaanraakbaarheid wil afdwingen. De overgave aan de liefde is te eng.

 

€ 15 / €10
Frascati 2 / 75 minuten

Op 27 en 28 november kan je eveneens van Productiehuis Theater Rotterdam de voorstelling Being wrong and how to admit it van Zarah Bracht in Frascati zien.